Gedichten van Marianne Nan

Werk in een supermarkt.Een deel van de buurtbevolkingkleedt zich andersdan ze van huis uitgewend is.

Ze hoort de Marokkaanse Amsterdammermopperenomdat hijaltijd,echt altijd,zijn achternaam moet spellen.

Bij het postagentschap.

Haar vader, bijna negentig,is vergeten hoe hijeen stropdas moet knopen.

Een vierlettergreperige voornaamgecombineerd met eeneenlettergreperige achternaam:goed voor ontelbare variaties,de een nog creatiever dan de ander.

Hij komt onverwacht langs,ziet overal kranten slingeren.“Jij lijdt aan ‘fomo het nieuws’.”